مجذوب 79 ملا « 1 » محمّد حسين ، از اهالى اصفهان جنّت‌نشان و ساكن قريهء جوزدان ماربين است و در مراتب فضل ، بىشبه و قرين . صاحب صفات حميده و خصال پسنديده است . در نهايت فقر با كمال قناعت است و در اخلاق ، جامع تواضع و مناعت . اينكه ، طباع خاص و عام ، مفتون مدحت‌سرايى جناب مقتدى الانام است ، تشكيك را چه مقام است . ولى تأليف نسخهء مآثر الباقرية كه آن درارى را برجى مشيّد و آن لآلى را درجى ممهّد آمده ، « 2 » مزيد شوق هريك از شعرا و فضلا گرديده . اين قضيهء كليه ، نسبت به همه ، قياس مساوات است . مشار اليه را نيز اين شوق عارضى ، مزيد ذوق ذاتى گرديده ، جنابش را به مدايح فارسى و عربى ، ستايشى بسزا نموده ، الحق هريك در كمال فصاحت و منتهاى بلاغت است . قصيدهء عربيّه در فصلى كه خاصّه اشعار عربى است مذكور خواهد شد و از قصيدهء فارسى ايشان ، قدرى انتخاب و ثبت افتاد . قصيده آسمان از مهر و مه ، تا زيب و زيور يافته * عالمى بعد از پيمبر ، چون تو كمتر يافته نور حق ، سيّد محمّد باقر ، آن بحر علوم * كز سيادت ، بهره از موسى بن جعفر يافته مُلك عالم را مُسخر كرده « 3 » نقش خامه‌اش * اين شجاعت را به ارث از تيغ حيدر يافته معجز لعل لبش ، كار مسيحا مىكند * گر پيمبر نيست اعجاز پيمبر يافته

--> ( 1 ) - اسمش ملّا ( 2 ) - آمد ( 3 ) - كرد